Recep @ kamuguncel.com

Eğer dostu sevmek için gelmiş isek bu Dünya'ya, birbirimize baktığımızda birbirimizin yüzünde Allah'ı görecek ve onu seveceğiz. 

Allah'la kucaklaşacağız...

Allah ile bütünleşeceğiz...

Kin, nefret, haset ve kıskançlık gibi duygular hayavniyette eriyip gidecek..

Süretsiz aşkı yaşamaya başlıycağız.

Baktığımızda gözlerinden kalbe ineceğiz. O kalpte Allah'tan başka bişey yok.

Öyle gözler var ki ...

 Dünya'nın sayılmaz renkleri. 

Kainat'ın sahibi de Allah değil mi ?

Gözler heryerde O'nu aramaz mı ?

Etrafa bakıyoruz acaba böyle mi ? 

Evet, artık bilgi cebimize girdi, kütüphaneler ile geziyoruz.Kura'an'ın ilk emri olan ''OKU'' ile neden araştırmıyoruz.

 Arkadaşlarımız ile dostlarımız ile nasılız ? 

Bakıyorsun insan en büyük kazığı dostundan yiyor, diye isyan ediyor. Aslında isyan etmemeliyiz. O dostumuzda Allah'ı görmemişizdir. Kalbine inmemişizdir. Eğer onda Allah'ı görmüş olsaydık sırtımızı verdiğimizde o hançeri yermiydik ?

Yemezdik değil mi ?

Hani hep söyleriz ya '' Herşeyi gören bilen O'dur.'' Hani diyoruz ya ''Allah'ım ne gelirse senden gelir. '' 

Dost, arkadaş hayatın yarısı gibidir. Öyle olalım ki, şu iki günlük Dünya'da ve öteki tarafa bişey götüremezken dostlarımıza, arkadaşlarımıza sarılalım. Allah yolunda beraber yol almaya çalışalım. Kimseye kızmayalım. Güzel söz söylemekten vazgeçmeyelim.

Peygamberimiz Hz. Muhammed'in hayatı bizlere yol gösterici olmalı değil mi ? Peygamberlerin dahi öldüğü bu Dünya'da bizler birbirine zulüm yapmayalım. 

Kalın sağlıcakla.....