Çocuklarda parmak emme davranışı ve uygun yaklaşımlar nasıl olmalı ?

Parmak emme alışkanlığı bıraktırma yolları nelerdir ?

Tırnak yeme alışnalığı vazgeçme metodları nelerdir ?

Çocuklarda parmak emme veya tırnak yeme birçok anne ve babanın rahatsız olduğu davranışlardan  en önde gelir. Parmak emen çocuğun gelişme sürecinde aksamalar olduğu gibi sağlık problemleride oluşabilmektedir. Tırnak Yeme alışkanlığı da çocuktaki kaygının ve agresyonun bir belirtisi olabilmektedir. Genel olarak her iki davranış problemi de çocukluğun erken dönemlerinde bir süre için uygulanır daha sonra alışkanlık olarak devam eder. Hatta yılarca devam edilen durumlarda olabilir. 

  Parmak emme ile birlikte ağız ve diş yapısında bazı problemler gelişbilir ve temiz olmayan elin ağıza alınması ile değişik hastalıkların bulaşması daha da kolaylaşır. Bunun yanında gelişim olarak çocuğun normal basamaklardan geçerek pskolojik olarak büyüme konusunda bir direnç oluşabilir. Bu sebeple çocuğun bu davaranışın arkasındaki nedenler bulunarak çocuğun bu davranışı düzeltilmelidir. Parmak emen çocukların anne sütü alma ya çok fazla ya da çok az olabilir. Çocuksu davranışları olan, çabuk kırılan, duygusal, içe kapanık, kendini sözel olarak ifade edemeyen, başka alanlarda rhat başarı oluşturamayan, sterese karşı savunma tepkisi sergileyen, kaygılı çocuklarda bu problem daha fazladır. Çocuk parmak emerek adeta anne memesi yerine koyduğu parmağını ağzına alıp emmekten büyük haz alır. Bir bağımlılık gibi bu davranış özelikle uykuya dalma zamanlarında daha fazla olmak üzere tekrar eder. Parmağını ağzına alması ve onu emmesi çocuğu mutlu eder. Konuşmaz kendini ifade etemez fakat canı sıkılınca parmağını emerek bir rahatlama sağlar. Bazı çocuk hekimlerinin yanlış olarak çocuğun parmağını emmesinin yalancı emzikten daha iyi olduğunu önerdikleri sonucunda çocuğun parmak emme alışkanlığına yakalandığını görmekteyiz. Hem yalancı emzik hem de parmak emmenin doğru olmadığını vurgulamak isteriz. 

   Canı sıkılan ve kendini yanlız hisseden çocuklarda bu davranış daha sıklıkla görülmektedir. Veya aşırı şekilde doyurulan her istediği yapılan, sürekli bir ödül ve mutluluk bekleyen çocuklarda bu davranışın daha yoğun olduğunu görmekteyiz. İlk grup çocuklar sıkıntıdan bu davranışı sıklıkla tekrarlarken diğer grup ise sürekli bir doyum ve mutluluk beklentisinden dolayı bu alışkanlıkları devam ettirirler. Parmak emme bize bazı sıkıntıların varlığını kanıtlayabilir. Çocuğun karşılaştıoğı stres etkenleri (Kardeş doğumu, göç, aile içi problemler vb.) karşınıda hayatın daha eski ve mutlu dönemlerine dönme isteğinnin bir işareti olarak bu belirtilerin ortaya çıktığı düşünülür. O dönem için bir duyum aracı olarak parmaklar kulanılır. Bu durum olan çocuklarda stres etkenleri değerlendirilip çocuğa gerekli olan yönlendirmeler yapılmalıdır. Bir başka sebep te aile tarafından fiziksel bakımın yapıldığı fakat sevgi tarafından yeterli doyumu alamayan çocuklarda bu tür davranışların görülebilmesidir. Bu sebeple ailelerin yanlızca çocukları için ayırdıkları belli zaman dilimi ile beraber çouğa devamlı ilgi ve sevgi mesajları ile çocuğu sevgi ile ilgi ihtiyacınıkarşılamaları gerekir. 

   Çocuk bebekliğinde alıştığı bu davranışı sütten veya biberondan kesmenin devamı olarak devam etirmek isteyebilir. Bu durumda anne babaların çocuğu normal gelişim basamaklarında hazırlamalarında bir sorun olduğunu göstermektedir. Bir başka durumda çok fazla koruyucu ve kollayıcı ve çocuğa akranından küçükmüş gibi muamelede bulunan anne babaların çocuklarında bu tür davranışlar görülebilir. Bu sebeple anne babanın çocuğa olan tavırları ve yönlendirmeleri önemlidir. Çocuğun yaşına uygun davranma ve ona gerekli değeri verme çocuğu o aşamanın gereklerini yapmaya zorlar. Aksi durumda, çocuk belli aşamaları geçmekte zorlanacaktır. 

    Anne babalar bu sorunun haledilmesi için farklı yollara başvururlar. hatta bu durum çoçuğa abartılı bir şekilde de yansıyabilir. (Eline acı biber sürmek gibi) Bu şekilde davranış istisnai durumlarda başarıya ulaşsa bile genelde kalıcı bir çözüm olmaz. Anne baba çocuk ilişkilerinin bozulmasına sebep olabilir. İdeal olanı çocuğun bu durumunu tamamen ilgi ve sevgi ortamı içerisinde haletmek olacaktır. Bahsedilen durumda anne baba çocuğu cezalandırılma pskolojisine kapılmasına neden olabilir. Yaşı belli bir seviyede olan çocuklar için onunla konuşmak ve bu durumdan rahatsız olduğunu belirtmek önemlidir. Fakat bu durumda da çocuğu yargılamadan ve onu suçlamadanilgi ve sevgi ile yaklaşarak haledebilirsiniz. Bu durumun alışkanlık olarak iyice yerleştiği durumlarda ise çocuğun eline bir krem sürme şekli denenebilir. Elini ağzına aldığında karşılaştığı krem tadı ona sizin uyarılarınızı ve yapılmaması gereken bu davranışı hatırlatmaya yarayacaktır. 

  Parmak emme durumunu düzeltmek için kesinlikle bir mücadele hali oluşturulmamalıdır. Çünkü bu mücadeleyi genel olarak çocuklar kazanır. Bundan dolayı çocuğa yaklaşım türü önemlidir. Bazı çocuklar uykuya dalarken parmak emme şeklinde bir yol seçerler. Uykuya dalma esnasında bazı çocuklar bir geçiş objesi ararlar. Bu durumda çocuğun ilgileneceği bir oyuncak veya masal anlatma şeklinde dikati başka yöne kaydırılabilir. 

   Bazı durumlarda evde canı sıkılan yapacak ve eğlenecek bir hobisi olmayan, genelde yanlız başına kalmak zorunda kalan çocuklarda uyarı eksikliğine bağlı bu problemler artabilir veya yerleşebilir. Çocuğun sıkıntısı onu sağlayacağınız uygun ortamlar ile ayrıca yapabileceği uğraşlara motive edilerek hafifletilmelidir. Çocuğunuzun iyi davranışları ödülendirilmelidir. Bu konuda gösterdiği başarılar takltir edilmeli ve bu alışkanlığı bırakmak için gerekli motivasyon sağlanmalıdır. Eşlik eden psikiyatrik durumlar varsa bunların tedavisi ile çocuğun bu tür şikayetleri de geçecektir.